O mnie- charakterystyka

Mam na imię Agnieszka. Mam 24 lata i mieszkam w Opolu. Ukończyłam studia teologiczne z tytułem magistra .Zakończyłam również edukację w szkole podstawowej, gimnazjum i liceum. Obecnie nie mam pracy. Ciężko jest znalezć pracę po studiach teologicznych. Nie umiem do końca sprecyzować czym chciałabym się zajmować i jaką pracę chciałabym podjąć. Wiem na pewno, że nie chce pracować w soboty i w niedzielę ani w tygodniu do wieczora. Chciałabym mieć pracę 1 zmianową od poniedziałku do piątku. Moim marzeniem było pracować w szkole , w bibliotece szkolnej badz nauczać , ale zdaje sobie sprawę z tego, że to jest nierealne. Nigdy za bardzo nie ciągnęło mnie do pracy. Wolałam czytać książki, uczyć się, zdobywać wiedzę. Mam chłopaka od 1, 5 roku, a mieszkamy razem już 0, 5 roku.Bardzo go kocham i chciałabym żeby między nami było dobrze, żeby on pokochał mnie tak mocno jak ja jego. Wiele dla niego poświęcam, staram się pomagam , daje dużo bliskości czasu i rozmów i nie chce żeby to się  zakończyło kiedyś. Między nami jest raz lepiej, raz gorzej, ale stawiamy na trwałość, stałość i obecność. Mój chłopak jest dla mnie najważniejszy. Podoba mi się jak jemy razem przy jednym stole, rozmawiamy, dajemy sobie dużo bliskośći i spędzamy czas we dwoje na rowerach i spacerach. Chciałabym tylko żeby wracał trochę wcześniej z pracy do domu , żebym mogła mieć więcej czasu dla niego , ponieważ strasznie tesknie, gdy go nie ma i zle to znoszę. Mam nadzieję, że otrzymam od niego kiedyś więcej wsparcia, szacunku i troski bo tego bardzo potrzebuje.

Moje motta życiowe: walcz, póki możesz do końca o to, co dla ciebie ważne(o miłość, o zdrowie, o to co daje ci radość). Badz wytrwały, nigdy nie przestawaj kochać, wierzyć i z determinacją idz przez życie.

Moje zainteresowania: muzyka, religia psychologia, książki, filmy, rozwiązywanie krzyżówek, podróże

 

Moje cechy charakteru: uparta, zdeterminowana, kochająca, wrażliwa, romantyczna

hierarchia wartości- analiza

Zacznijmy od zdrowia. Zdrowie psychiczne i fizyczne stanowi składową część naszego życia. Człowiek, któremu siadło zdrowie psychiczne, nie ma siły, energii, aby iść przez życie mimo trudności, co powoduje u niego rozkład pozostałych części życia. Bez zdrowia fizycznego jesteśmy rozbici, co powoduje,że siada nasza psychika.

Miłość jest również bardzo ważnym elementem naszego życia. Miłość do Boga, partnera, małżonka, rodziców. Do miłości zostaliśmy powołani, w związku z tym celem naszej egzystencji jest kochać i być kochanym. Bez miłości człowiek traci motywację do życia, pasji, wszystko staje się szare i puste. Nasze życie wtedy ma sens, kiedy mamy do kogo wracać. Czlowiek, który ma drugą osobę łatwiej się podniesie z choroby, będzie miał komu się wypłakać, przytulic, a przede wszystkim będzie miał z kim spędzać czas.

Wartości materialne takie jak: pieniądze, samochody, rzeczy domowe, praca, nigdy nie zastąpią nam obecności drugiego czlowieka i nie nadadzą aż takiego sensu w naszym życiu bo są to rzeczy łatwo utracalne i przemijalne , które dają tylko chwilową ulgę, ale sens życia człowiekowi może nadać miłość i świadomość, że jesteśmy zdrowi i mamy dla kogo żyć.

samotność

Możemy wyróżnić różne rodzaje samotności. Samotność w związku i samotność jako stan egzystencjalnej pustki bądz radości i inspiracji.Samotność w związku rozumiana jest jako stan niekorzystny opierający się na tym, że ludzie są razem, a tak jakby oddzielnie czyli nie rozumieją się, nie poświęcają sobie czasu , nie wspierają i nie dają sobie bliskości. Aby temu przeciwdziałać należy rozmawiać z partnerami i zrobić wszystko, aby zmienić ten stan. Samotność jako stan egzystencjalnej pustki czyli nikogo z nami nie ma, jesteśmy sami, bez partnera, rodziny, nie mamy z kim pogadać. Stan radości może polegać na tym, ze dana osoba jest sama i nie chce tego zmieniać z określonych powodów, ale dobrze jej z samotnością.

Szacunek

Szacunek ukazuje się w czynach i słowach. Szacunek w słowach polega na tym iż nie obrażamy, drugiej osoby, nie wyzywamy jej, nie krytykujemy i nie poniżamy. Wszelkiego rodzaju wyzwiska, oczernianie drugiego człowieka i chamskie odzywki świadczą o braku szacunku. Szacunek w czynach objawia się w słuchaniu drugiego człowieka, dotrzymywaniu danego słowa, nie lekceważeniu zdania i potrzeb drugiej osoby.

charakter? czy wygląd?

Bardzo często zastanawiamy się (jak poznajemy człowieka) nad tym co jest ważniejsze dla nas: jak dany człowiek wygląda, w co jest ubrany , jakie ma włosy twarz, a także nad tym w jaki sposob się zachowuje w środowisku, wsrod ludzi itp. Dla większości ludzi liczy się pierwsze wrażenie czyli wygląd danej osoby. Tutaj zacytujemy pewien cytat:” jak cię widzą, tak cię piszą”. Ludzie są wzrokowcami i dlatego ogromną wagę przywiązują do wygładu. W pewnym sensie jest to ważne, jak człowiek się ubiera , jak dba o siebie itp, zwłaszcza w relacjach między mężczyzną, a kobietą. Mężczyzna widząc kobietę ładnie ubraną, w makijażu, uśmiechnięta, zwróci duża uwagę na nią i istnieje większa szansa na wybuch miłości. Nie zapomnijmy jednak o ważnym stwierdzeniu: wygląd nie świadczy o człowieku, a to co najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. Przyciągnąć nas można wyglądem, a zatrzymać charakterem. Najważniejsze jest to jakie mamy serce, jak traktujemy siebie nawzajem i trzymajmy się tej wizji, ze to charakter jest ważniejszy od wyglądu.