Nadopiekunczosc rodzicow

Nadopiekunczosc rodzicow w stosunku do dzieci nie jest tak naprawdę czyms dobrym i w rzeczywistości może prowadzic do zaburzen w prawidlowym rozwoju dzieci.Rodzice(zwłaszcza matki) uwazaja, ze nie robia niczego zlego i tak należy się zachowywać.  Jednak jest to droga do nikad. Zachowania nadopiekuńcze matek:

- wyręczanie dzieci we wszystkim

- panikowanie kiedy dzieje się cos zlego

- nie pozwalanie aby dziecko doswiadczalo przykrosci

- za wszelka cene matka probuje zatrzymać dziecko przyt sobie metoda manip[ulacji

Takie metody działania nie swiadcza o milosci lecz o desperacji , a nawet mozliwych zaburzeniach.Dziecko ulegajac w takich przypadkach nie będzie dobrze się rozwijać. Będzie niesamodzielne, kalekie, ze sklonmnosciami do depresji, a nawet niezdolne do milosci i zalozenia własnej rodziny.

Zarzadzanie sobą i czasem

Właściwe zarządzanie sobą i czasem polega na tym aby w życiu spróbować znaleźć czas na to co w naszym życiu ważne. Przykładowo: jeżeli zależy nam na pracy to powinnismy starac się pracować dobrze, efektywnie i w taki sposób aby nie zawiesc szefowej. Z kolei jeżeli ważne sa dla nas relacje z okreslona osioba, to musimy znajdywać na to czas, a jeśli zależy nam abyśmy byli długo zdrowi to należy wdrozyc w swój plan dobre odżywianie.

Czym się rozni tolerancja od akceptacji?

Mimo ze wiekszosc nie zauwaza roznic, roznice istnieją. Są one następujące. Tolerancja oznacza, ze kogoś przyjmuje takim jakim jest i chce spedzac z taką osobą czas, ponieważ mi odpowiada. Nie probuje zmieniac tej osoby, Tolerancja znaczy, ze nie szkodze danej osobie, ale nie chce zawierac relacji, poniewaz reprezentuje inny światopogląd na życie.

Czym się różni krytyka konstruktywna od niekonstruktywnej? i jak sobie z nią radzić?

Krytyka konstruktywna różni się od niekonstruktywnej pod kilkoma względami. Krytyka konstruktywna ma na celu dobro osobiste drugiej osoby , nauczanie go czegoś oraz wzniesienie go na wyżyny i mobilizację do większej pracy. Natomiast krytyka niekonstruktywna zwana może być inaczej złośliwością albo czepialstwem niczego nie uczy, doprowadza do starć, nieporozumień, niechęci do pracy, a w przypadku wrażliwej osoby nawet do utraty poczucia własnej wartości. Można sobie radzić z nią na kilka sposobów. Albo ją zignorować, załamać się albo zwrócić uwagę osobie, która tak ciągle robi, że źle postępuje.